Terapia mowy

admin śr., 04/11/2015 - 17:29

Zajęcia logopedyczne

Zajęcia logopedyczne przeznaczone są dla dzieci z zaburzeniami komunikacji językowej – m.in. opóźnionym i niezakończonym rozwojem mowy, wadami wymowy, niepełnosprawnością intelektualną, głuchotą, niedosłuchem, jąkaniem, dziecięcym porażeniem mózgowym, zaburzeniami genetycznymi i neurologicznymi, autyzmem.

Zajęcia mają na celu:

  • pracę nad wykształceniem mowy i wyrównywaniem jej opóźnień,
  • usprawnianie narządów mowy i głosu,
  • korektę wad wymowy,
  • usprawnianie zaburzonych funkcji: ssania, gryzienia, żucia, połykania i przygotowanie narządów mowy do podjęcia prawidłowej aktywności artykulacyjnej,
  • usuwanie lub osłabienie zaburzeń mowy,
  • kształtowanie, w zależności od możliwości dziecka, sposobów porozumiewania się, m.in. nauka komunikacji alternatywnej w sytuacji braku mowy artykułowanej.

W pracy terapeutycznej stosuje się ćwiczenia stymulujące ogólny rozwój dziecka oraz kształtujące jego aktywność słowną - leksykalne, składniowe, artykulacyjne, słuchowe, głosowe i oddechowe. Rodzice są aktywnie włączani w proces terapeutyczny poprzez udzielanie im instruktażu, wskazówek do pracy w domu oraz informacji na temat postępów dziecka. Zakres ćwiczeń opracowywany jest indywidualnie dla każdego dziecka na podstawie wielopoziomowej diagnozy i odpowiedniego programu terapii.

W Placówce zajęcia logopedyczne prowadzi mgr Katarzyna Piątek oraz mgr Paulina Parys.

Zajęcia AAC

AAC (Augmentative and Alternative Communication) oznacza wszelkie działania, których celem jest pomoc w porozumiewaniu się osobom niemówiącym lub posługującym się mową w ograniczonym stopniu. Zamiast wypowiadanych słów i zdań mogą one używać znaków graficznych (piktogramów, obrazków, symboli), znaków manualnych (gestów) lub znaków przestrzenno-dotykowych (np. przedmiotów). Dzięki temu mogą dokonywać wyborów, podejmować decyzje, pytać, opowiadać, wyrażać myśli i uczucia – pokonywać bariery w porozumiewaniu się i stawać się niezależnymi.

Użytkownikami wspomagających sposobów porozumiewania się są dzieci, młodzież i dorośli, którzy słyszą, ale nie mogą nauczyć się mowy lub nie mogą jej używać przez całe życie lub tylko w pewnym okresie. Są to m.in. osoby z porażeniem mózgowym, specyficznymi zaburzeniami mowy, upośledzeniem umysłowym, autyzmem, chorobami genetycznymi, ale także osoby po urazach mózgu. W stosunku do małych dzieci z zaburzeniami rozwoju, u których mowa nie rozwija się o czasie używa się komunikacji wspomagającej, aby utorować rozwój języka i mowy, jeśli tylko warunki neurobiologiczne mu dziecka na to pozwolą.

Dla każdej niemówiącej osoby zespół specjalistów buduje indywidualny system komunikacji, aby mogła ona używać zamiast mowy jakiegoś systemu znaków (gestów, piktogramów, symboli, pisma). Oznacza to wiele działań takich jak: dobór znaków, budowanie osobistych pomocy do komunikacji, nauka wybierania i wskazywania, instruowanie partnerów rozmowy, wyposażenie osoby niemówiącej w odpowiednie urządzenia elektroniczne czy komputer, które użyczą jej głosu (tzw. technologia wspomagająca), a także (w przypadku osób niepełnosprawnych ruchowo) zaaranżowanie odpowiedniego siedziska, w którym użytkownik AAC będzie zdolny korzystać z dostarczonych pomocy.

Więcej informacji na stronie internetowej http://www.aac.org.pl/ .

Metodą tą w Placówce pracują mgr Katarzyna Piątek oraz mgr Karolina Świerk- Kędzior.